Wtedy wszystko musiało zostawać za drzwiami - część 5

 

Sądząc z akt sprawy śledztwo prowadził porucznik Mirosław Rode z Wydziału Kryminalnego Dzielnicowego Urzędu Spraw Wewnętrznych Warszawa Wola. Milicjant w pierwszej kolejności przesłuchał siostrę zamordowanego Janusza N. – Danutę N. Kobieta, wraz z matką mieszkały na piętrze domu i były ważnymi świadkami zdarzeń feralnej nocy.

               Danuta N. zeznała, że nad ranem, około godziny 4.30, obudziły ją strzały. Pomyślała jednak, że brat na podwórku strzela do bezpańskich psów. Jednakże po chwili matka kobiety zauważyła, że płoną budynki gospodarcze. Danuta ruszyła do drzwi, jednak okazało się, że są one zaryglowane od zewnątrz. Zaczęła więc dobijać się do drzwi wewnątrz domu, które prowadziły do części budynku zamieszkanej przez małżonków Aldonę i Janusza N. Nikt jej nie odpowiedział, ale za drzwiami było słychać kolejne strzały.

Danuta N. i jej matka pobiegły na strych domu, wyszły oknem na dach i w ten sposób wydostały się poza budynek. Kobieta zajęła się wyprowadzeniem Poloneza z płonących zabudowań, zaś matka pobiegła do sąsiadów by wezwać straż pożarną. Gdy przybiegli sąsiedzi padł ostatni strzał…

 Zeznania Danuty N. oraz wyniki sekcji zwłok pozwalają nam w przybliżeniu odtworzyć zdarzenia feralnej nocy.

Gdy padł pierwszy strzał, rozwijał się już pożar zabudowań. Należy więc przyjąć, że Janusz N. nie spał w nocy, tylko przygotowywał gospodarstwo do jego podpalenia. Zaryglował także drzwi prowadzące do części domu zamieszkanej przez swoją matkę i siostrę. Prawdopodobnie chciał by kobiety zginęły w pożarze.

Trudno powiedzieć, czy pierwszy strzał oddał do swego 10 letniego syna, czy żony. Syn zginął w łóżku, zaś łózko małżeńskie było zakrwawione i były w nim śruciny. Z postanowienia o umorzeniu śledztwa wynika, że matka mężczyzny słyszała krzyk Aldony Sz. „Janusz co robisz?”.

Kobieta odniosła rany, jednak zginęła od postrzału w szyję już w salonie. Oznacza to, że ranna wydostała się z łózka. Wydarzenia te miały miejsce już w łunie pożaru i przy dźwiękach dobijającej się do drzwi Danuty N.

Następnie Janusz N. udał się do pokoju 13 letniej Patrycji. Dziewczyna zorientowała się jednak co się dzieje i zamknęła na klucz drzwi do swego pokoju. Niestety nie mogła uciec z domu oknem, ze względu na kraty w oknach. Ojciec próbował odstrzelić zamek drzwi, jednak nie udało mu się to. Niestety w ścianie pomiędzy salonem, a pokojem Patrycji zamocowane było duże akwarium z rybkami. Janusz N. rozbił je i dziurą w ścianie przeszedł do pokoju córki. Dziewczyna otrzymała kilka ran postrzałowych. Jedną przy drzwiach pokoju (zapewne próbowała z niego uciec, gdy Janusz N. wchodził przez dziurę po akwarium). Na koniec schowała się w kącie pomieszczenia. Wystrzał z broni śrutowej zmiażdżył serce trzynastolatki… Ojciec wrócił do salonu tą samą drogą, którą tam wszedł (Oddanie do Patrycji  ostatniego strzału bez wejścia do pomieszczenia nie wydaje się możliwe, ponadto na łóżku w pokoju leżała łuska ze strzelby).

Następnie, gdy już nadbiegali świadkowie Janusz N. rozlał w salonie benzynę i próbował podpalić zapałki. Z jakiegoś powodu nie udało mu się to, więc zaniechał podpalenia, stanął nad zwłokami żony, postawił strzelbę na podłodze i wystrzelił sobie w żuchwę.

Wiemy już jak doszło do zbrodni, pozostaje pytanie dlaczego.