Przejdź do głównej zawartości

Zaduszki

 Sprawami zabójstw zajmuję się od dobrych kilku lat. Zawsze staram się podczas pracy nad kolejną zbrodnią odwiedzić grób ofiary. Zdarzyło mi się raz być także na grobie zabójcy (Tomasza S. "Komandosa"). To element, który mi dużo mówi - czy grób jest zadbany, czy ktoś go odwiedza. 

Ofiary morderstw, których akta czytałem są bardzo różne. Kobiety, mężczyźni, bezdomni, dzieci, ksiądz, ochroniarz, rosyjski wor w zakonie, złodziej samochodów. Za każdą teczką kryje się dramat jakiejś rodziny. Dramat często tym większy, że nie wiadomo czemu ta osoba zginęła. Nie wiadomo kto pozbawił ją życia.

Na kilku grobach jeszcze nie byłem, gdyż nie udało mi się ustalić gdzie są. Na jeden nie chadzam bo coś mnie od niego odpycha. (To temat na inną opowieść). Byłem także w każdym miejscu w którym tym ludziom odebrano życie. Najbardziej zapamiętałem podłogę w parafii na Mazowszu, gdzie linoleum pamięta jeszcze tamten dzień.

Największe wrażenie zrobił na mnie grób matki i dwojga dzieci zamordowanych przez ojca i męża. Najbardziej pozytywnie kojarzę grób kobiety, która przez lata była NN a odzyskała imię, twarz i rodzinę (tzw. kobieta ze skrzyni). Jej kuzynka Ewa pisała do mnie w tym roku z cmentarza, że jest szczęśliwa bo była na grobie cioci. To ważne. Dla takich chwil się pracuje.

W Dzień Zaduszny, gdy cmentarze zamknięte otaczam myślami tych wszystkich pomordowanych, których historie poznałem, których ciała widziałem na zdjęciach, których rany poznałem.


Wieczny odpoczynek racz im dać Panie,

a światłość wiekuista niechaj Im świeci,

niech odpoczywają w pokoju wiecznym,

amen.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wtedy wszystko musiało zostawać za drzwiami - część 6

  Nigdy wcześniej nie zajmowałem się samobójstwem rozszerzonym, ani w ogóle samobójstwem. Wydawało mi się, że takiej zbrodni może dokonać tylko jakiś psychopata, może sadysta. Zabić żonę w gniewie, to można sobie wyobrazić. Ale własne dzieci? Szczególnie gdy wyobrazimy sobie tę sytuację, że córka ukryta w pokoju, płacze i błaga swego ojca by ją wypuścił, ten zaś przedziera się przez dziurę w ścianie by ją zabić. Czy nie przyszło mu do głowy, by pozostawić dziewczynkę przy życiu? Być może podobne pytania zadawali sobie ludzie w 1986 roku? Może stąd wzięła się legenda o tym, że Milicja zatuszowała napad na dom? Po latach mylę sobie, że sprawca i tak bardziej humanitarnie potraktował swoje dzieci – zastrzelił je. Swojej matce i siostrze zablokował drogę ucieczki drewnianymi belkami i planował, że spali je żywcem. Odnoszę wrażenie, że największy ładunek gniewu skierował w ich stronę.   Z akt śledztwa wynika, że Aldona K. i Janusz Sz. wzięli ślub we wrześniu 1971r. Ona miała wi...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Elżbieta odc. 6

  Śledztwo w sprawie zabójstwa Elżbiety umorzono w 1988 roku. W spawie zapadła cisza. Zmienił się system polityczny, Milicja stała się Policją. Potem minęły lata 90 ze swym ogromem zbrodni. Nadszedł czerwiec 2003 roku. Od zbrodni minęło więc 16 lat.  3 Czerwca 2003. do matki dziewczyny zadzwonił nieznany jej mężczyzna i powiedział, że ogląda właśnie magazyn 997 i wie, kto zabił Elżbietę i w związku z tym chce otrzymać nagrodę. Kobieta powiedziała, że nie ma pieniędzy. Mężczyzna rozmawiał z nią dalej. Wskazał sprawców z imienia i nazwiska. Wskazał również, który z nich byłby gotów zeznawać. Co ciekawe, wskazał także drugie zabójstwo, którego miał dopuścić się ten sam sprawca. Kilka dni później mężczyzna zadzwonił jeszcze raz, a potem ponownie. Tym razem telefon matki był już objęty kontrolą operacyjną. Sprawie nadano kryptonim "Ukryty". Zanim za tydzień opiszę ten wątek chciałbym zwrócić uwagę na osobę dzwoniącego. Na tyle na ile udało mi się ustalić w roku 2003 w programie 99...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wtedy wszystko musiało zostawać za drzwiami - część 7

  Z akt śledztwa wyłania się obraz konfliktu, który powoli prowadził do tragicznego rozwiązania. Konfliktu, który kosztował życie dwojga dzieci. Podłożem całej tej sytuacji była prawdopodobnie walka o dom. Dom, który stał się potem symbolem tragedii i w internecie był opisywany jako „nawiedzony”. Jak już pisałem w roku 1976, jeszcze za życia rodziców nastąpił podział majątku rodziny Sz. Jego skutkiem miała być spłata dwóch sióstr i przejęcie gospodarstwa przez Janusza Sz. Jedna siostra Jolanta P. mieszkała pod Warszawą wraz z rodziną. W przeszłości była zaangażowana w konflikt (Doszło nawet do awantury i szarpaniny), jednak od jakiegoś czasu nie utrzymywała z bratem kontaktów. Co ciekawe gdyby plan Janusza Sz. się powiódł, zgliszcza domu przypadłyby jej. W toku śledztwa Milicjanci pytali nawet świadków czy słyszeli, że Janusz Sz. miał krzyczeć: „To wszystko niech wezmą P. i się udławią.” Sama Jolanta P. pytana w śledztwie o powody zbrodni zeznawała: „Brat bardzo się cieszył...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej